معانی کلمه : شنگله
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. ریشۀ پرده و دستار و جامه.
۲. خوشه.
۳. خوشۀ جو یا گندم.
۴. خوشۀ انگور.
۵. خوشۀ خرما: درخت خرما صد خار زشت دارد و خشک / اگر دو شنگله خرمای خوب و تر دارد (ناصرخسرو: ۲۷۹ ).
۲. خوشه.
۳. خوشۀ جو یا گندم.
۴. خوشۀ انگور.
۵. خوشۀ خرما: درخت خرما صد خار زشت دارد و خشک / اگر دو شنگله خرمای خوب و تر دارد (ناصرخسرو: ۲۷۹ ).
فرهنگ معین
(شَ گُ لَ یا لِ ) (اِ. ) ۱ - خوشه . ۲ - ریشة دستار یا جامه .
گویش مازنی
نوعی میوه ی جنگلی
/shengele/ نوعی میوه ی جنگلی
فرهنگستان زبان و ادب
{glomerule} [زیست شناسی- علوم گیاهی] گل آذینی با گل های بی پایک یا کوته پایک (subsessile ) که میان گره های بین گل های متراکم آن بسیار کوتاه است
