معانی کلمه : شب خانه
لغت نامه دهخدا
شب خانه . [ ش َ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حسن آباد بخش کلیبر شهرستان اهر. 176 تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه و چشمه و محصول آن غلات ومیوه ٔ جنگل است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).
فرهنگ عمید
خانه ای که شب ها درویشان در آن به سر می برند.
فرهنگ معین
(شَ نِ ) (اِمر. ) شبستان .
فرهنگ فارسی
۱ - خوابگاه . ۲ - حرمسرا . ۳ - قسمتی از مسجدهای بزرگ که دارای سقف است .