معانی کلمه : شاعره
لغت نامه دهخدا
شاعرة. [ ع ِ رَ ] (ع ص ) تأنیث شاعر. زنی که شعر گوید. (ناظم الاطباء). زن شاعر قافیه گوی . (مهذب الاسماء). ج ، شَواعِر و شاعرات . رجوع به شاعر شود. || کلمة شاعرة؛ ای قصیدة. (تاج العروس ). || (اِ) نشانهای حج و طاعتها که آنجا کنند. (مهذب الاسماء). رجوع به شعار و شعارالحج شود.
فرهنگ عمید
شاعر#NAME?
= شاعر
فرهنگ معین
(عِ رَ یا رِ ) [ ع . شاعرة ] (اِفا. ) زنی که شعر گوید.
فرهنگ فارسی
( اسم ) مونث شاعر زن چامه سرا زنی که شعر گوید جمع : شاعرات . یا قوه ( قوت ) شاعره . قوه رداکه شعور .
مترادف و متضاد
poetess (اسم)
شاعره