معانی کلمه : سهکه
لغت نامه دهخدا
سهکة. [ س َ ک َ ] (ع اِ) بوی زنگ آهن . || بوی ماهی . || بوی بد گوشت بوی گرفته . || بوی بد عرق کسی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
( سهکة ) سهکة. [ س َ ک َ ] ( ع اِ ) بوی زنگ آهن. || بوی ماهی. || بوی بد گوشت بوی گرفته. || بوی بد عرق کسی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
بوی زنگ آهن بوی ماهی
