معانی کلمه : سمن بیز
لغت نامه دهخدا
سمن بیز. [ س َ م َ ] ( نف مرکب ) بیزنده سمن. || مجازاً، خوشبو. معطر :
مرغ دل انگیز گشت باد سمن بیزگشت
بلبل شبخیز گشت کبک گلو برگشاد.
مرغ دل انگیز گشت باد سمن بیزگشت
بلبل شبخیز گشت کبک گلو برگشاد.
فرهنگ فارسی
بیزنده سمن . یا مجازا خوشبو
