معانی کلمه : سماکار
لغت نامه دهخدا
سماکار. [ س َ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) سبوکش میخانه را گویند، یعنی خدمتکار شرابخانه. ( برهان ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). || مطلق خدمتکار. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) :
زهره ای و مشتری خریدارت
آفتاب و قمر سماکارت.رجوع به سماکاره شود.
زهره ای و مشتری خریدارت
آفتاب و قمر سماکارت.رجوع به سماکاره شود.
فرهنگ عمید
خدمتکار میخانه، سبوکش میخانه.
فرهنگ معین
(سَ ) (ص . ) خدمتکار، خدمتکار میخانه .
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - خدمتکار شرابخانه سبو کش میخانه . ۲ - مطلق خدمتکار .
مترادف و متضاد
خدمتکار، سبوکش، سماکاره
