ستانه. [ س َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) مخفف آستانه است. ( آنندراج ). بمعنی آستانه است که جای کفش کندن باشد. ( برهان ). اسفل در و آن را آستانه گویند. ( شرفنامه منیری ). آستانه. ( اوبهی ):اسکبة الباب ؛ ستانه در. ( منتهی الارب ) : گر ازسوختن رست خواهی همی شوبه آموختن سر بنه بر ستانه.ناصرخسرو.مرگ ستانه ست در سرای سپنجی بگذری آخر تو زین بلند ستانه.ناصرخسرو.قبله ٔفاضلان ستانه اوست سرمه عقل گرد خانه اوست.سنایی....
فرهنگ عمید
آستان، درگاه، درگه: گر از سوختن رست خواهی همی شو / به آموختن سر بنه بر ستانه (ناصرخسرو: ۴۲ ).
فرهنگ معین
(سَ یا س نِ ) (اِ. ) نک آستانه .
فرهنگ فارسی
مخفف آستانه، آستان، درگاه، درگه آستانه مخفف آستانه است بمعنی آستانه است که جای کفش کندن باشد
