تلفظ بین المللی : /zamˈɑruːq1/ تلفظ : [zam'ARu:q1]
لغت نامه دهخدا
زماروغ. [ زَ / زُ ] ( اِ ) رستنیی باشد که از زمینهای نمناک و متعفن و دیوارهای حمام و زیرهای خم آب و امثال آن روید به اندام چتر و عوام آنرا کلاه قاضی و چتر مار گویند. ( برهان ). به وزن و معنی سماروغ. ( فرهنگ رشیدی ) ( از شرفنامه منیری ). سماروغ و قارچ. ( ناظم الاطباء ). رستنیی باشد که از زمینهای عفن و ته خم و امثال آن بروید و آن را سماروغ نیز گویند و شکل آن شبیه چتر بود. ( از فرهنگ جهانگیری ). رستن...
