معانی کلمه : رککه
لغت نامه دهخدا
رککة. [رَ ک َ ک َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ رکیک . گویند: «اﷲ یبغض الولاة الرککة». (از اقرب الموارد). رجوع به رکیک شود.
( رککة ) رککة. [رَ ک َ ک َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ رکیک. گویند: «اﷲ یبغض الولاة الرککة». ( از اقرب الموارد ). رجوع به رکیک شود.
فرهنگ فارسی
جمع رکیک
