تلفظ بین المللی : /rˈanɡ rˈaftan/ تلفظ : [R'ang R'aftan]
لغت نامه دهخدا
رنگ رفتن. [ رَ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) پریدن و دگرگون شدن رنگ چیزی. بیرنگ شدن. رنگ اصلی چیزی تغییر پیدا کردن. رنگ پریدن. رنگ باختن. رنگ ریختن. رنگ گسیختن.رنگ برخاستن. رجوع به همین ماده ها شود : نه بهفت آب که رنگش بصد آتش نرودآنچه با خرقه زاهد می انگوری کرد.حافظ ( از آنندراج ).ز رویم وقت رفتن می رود رنگ که می ترسم برآرد تیغ او رنگ.کمال خجندی ( از آنندراج )....
مترادف و متضاد
pale(فعل)
احاطه کردن، رنگ پریده شدن، رنگ رفتن، میله دار کردن، در میان نرده محصور کردن
