تلفظ بین المللی : /rˈoq1e dˈuxtan/ تلفظ : [R'oq1e d'uxtan]
لغت نامه دهخدا
رقعه دوختن. [ رُ ع َ / ع ِ ت َ ] ( مص مرکب ) پیوندکردن. ( از آنندراج ). وصله بر جامه زدن : چند به شب در سماع جامه دریدن ز شوق روز دگر بامداد رقعه بر آن دوختن.سعدی.هم رقعه دوختن به و الزام کنج صبرکز بهر جامه رقعه برخواجگان نبشت.سعدی.دو صد رقعه بالای هم دوخته.چو حراق خود در میان سوخته.سعدی ( بوستان )....
