معانی کلمه : ربیئه
لغت نامه دهخدا
ربیئة. [ رَ ءَ ] (ع اِ) طلایه . (فرهنگ فارسی معین ). طلایه . ج ، رَبایا. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به رَبایا شود. || دیده بان . دیده بان لشکر. (دهار).
فرهنگ معین
(رَ ئَ یا ئِ ) [ ع . ربیئة ] (ص . اِ. ) ۱ - دیده بان . ۲ - طلایه .