تلفظ بین المللی : /rˌabiʔˈaban rˌabiʔˈeː/ تلفظ : [R,abi?'aban R,abi?'e:]
لغت نامه دهخدا
ربیعبن ربیعة. [ رَ ع ِ ن ِ رَ ع َ ] (اِخ ) ابن رفیع سامی . رجوع به ربیعةبن رفیع شود.
ربیعبن ربیعة. [ رَ ع ِ ن ِ رَ ع َ ] (اِخ ) ابن عوف بن قنان بن انف الناقة تمیمی ، مکنی به ابویزید و معروف به مخبل سعدی . شاعر نامی است . ابن درید نام وی را ربیعةبن کعب آورده و ربیعةبن مالک و ربیعةبن عوف هم نامیده شده است . ابوالفرج اصفهانی او را در شمار گویندگان نامی یاد کر...
فرهنگ فارسی
ربیع بن ربیعه بن عوف بن قنان بن انف الناقه تمیمی .
