تلفظ بین المللی : /robˈɑʔi modʒˈarrad/ تلفظ : [Rob'A?i modZ'aRRad]
لغت نامه دهخدا
رباعی مجرد. [ رُ ی ِ م ُ ج َرْ رَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) ( اصطلاح صرف ) کلمه ای که تنها چهار حرف اصلی داشته باشداعم از فعل و اسم : فعل رباعی مجرد، فعلی را گویند که چهار حرف اصلی داشته و عاری از حرف زاید باشد و آن در زبان عربی تنها یک باب است بدین شرح ( ماضی و مضارع و مصدر ): فَعْلَل َ یُفَعْلِل ُ فَعْلَلَةً فِعْلالاً: زَلزَل َ یُزَلزِل ُ زَلزَلَةً زِلزالاً. اسم رباعی مجرد، اسمی را گویند که تنه...
فرهنگ فارسی
در اصطلاح صرف کلمه را گویند که تنها چهار حرف اصلی داشته باشد .
