معانی کلمه : راندن

(دَ ) [ په . ] (مص م . ) ۱ - بیرون کردن . ۲ - راه انداختن چهارپا. ۳ - طرد کردن .

( مصدر ) ( راند راند خواهد راند بران راننده رانده رانش ) ۱ - برفتن وا داشتن روان ساختن . ۲ - بحرکت انداختن چارپا ( اسب استر و غیره ) اتومبیل هواپیما و غیره . ۳ - بیرون کردن دور کردن طرد کردن . ۴ - نفی بلد کردن تبعید کردن . ۵ - اسهال آوردن بکار آوردن شکم . ۶ - شرح دادن نوشتن ( مطلبی تاریخی )

پِچِک کندِن؛ پِر کندن