رامح . [ م ِ ] (اِخ ) از منازل آباد در عراق و حیره است . (از معجم البلدان ج 4).
رامح . [ م ِ ] (اِخ ) رامح فلکی . سماک رامح . ستاره ای است سرخ و تابان بیرون از صورت عواواقع در میان دو ران صورت عوا. رجوع به سماک شود.
۱. (نجوم) = سماک٢ 〈 سماک رامح
۲. (صفت) [قدیمی] نیزهزن؛ نیزهدار.