تلفظ بین المللی : /zˈɑt alnatˈɑq1in/ تلفظ : [z'At alnat'Aq1in]
لغت نامه دهخدا
ذات النطاقین. [ تُن ْ ن ِ ق َ ] ( اِخ ) لقب اسماء بنت ابی بکر زوجه زبیربن عوام و مادر عبداﷲبن زبیر و عروةبن الزبیر. تاریخ بیهقی پس از شرح قتل حسنک وزیر که در آن داد سخن داده است گوید: چون عبداﷲ زبیر رضی اﷲ عنهما بخلافت بنشست به مکه ، و حجاز و عراق او را صافی شد و مُصعب برادرش بخلیفتی وی بصره و کوفه و سواد بگرفت ، عبدالملک مروان با لشکر بسیار از شام قصد مصعب کرد که مردم و آلت و عدت او داشت ، و میان...
دانشنامه آزاد فارسی
ذاتُ النِّطاقَین رجوع شود به:اسماء ذات النطاقین ( ـ مکه، پس از ۷۴/۷۳ق)
لقب اسمائ دختر ابوبکر و زوجه زبیربن عوام و مادر عبدالله بن زبیر است ( ف. ۷۴ ه. ق . ) چون حجاج مکه را در حصار گرفت به عبدالله پیغام فرستاد که از تو تا گرفتار شدن یک روز مانده است بر حکم عبد الملک بیرون آی تا ترا بشام فرستم بی بند عزیزا و مکرما آنگاه او داند که چه باید کرد. عبدالله نزد مادر آمد همه حالها با وی بگفت . اسمائ زمانی بیندیشید پس گفت ای فرزند . این خروج که تو بر بنی امیه کردی دین را بود ی...
