تلفظ بین المللی : /zˈɑt alˈaːsˈɑd/ تلفظ : [z'At al'a:s'Ad]
لغت نامه دهخدا
ذات الاصاد. [ تُل ْ اِ ] ( اِخ ) موضعی است از سرزمین شَرّبة، ردهه و قلتی یعنی مغاکی در کوه که آب در وی گرد آید، به دیار عبس میان هضب القلیب. و سباق میان داحس ( اسب قیس بن زهیرالعبسی ) و غبراء ( اسب حذیفةبن بدر الفزاری ) بدین جای بود و چون اسب قیس را بدغاو دغل از پیش رفتن مانع آمدند جنگی میان دو قبیله که چهل سال بکشید روی داد. و قیس در این معنی گوید:و ما لاقیت من حل بن بدرواخوته علی ذات الاصادهم فخ...
فرهنگ فارسی
موضعی است از سرزمین شر به یعنی مغاکی در کوه که آب در وی گرد آید .
