معنی کلمه :‌ دورانداز

تلفظ بین المللی : /duːrˈandɑz/ تلفظ :‌ [du:R'andAz]

لغت نامه دهخدا

دورانداز. [ اَ ] (نف مرکب ) که دور اندازد. آنکه یا آنچه چیزی را به مسافت دور بیندازد چنانکه کمان تیر را. (از یادداشت مؤلف ): نضیحة. (منتهی الارب ). مطحر. طحور؛ کمان دورانداز. (منتهی الارب ) :
تا نبیند دل دهنده راز را
تا نبیند تیر دورانداز را.

مولوی .

رجوع به دورانداختن شود.

کلمات مرتبط

دور انداز
دورانداختنی
دراندازی
دواندازه دندان
دوراندیشی
دستاندازی
دیدانداز
دوراند خط
دوراندیش

معنی کلمه :‌ دورانداز

لغت نامه دهخدا

کلمات مرتبط

نظرات