تلفظ بین المللی : /dˌonjɑdʒˈuje/ تلفظ : [d,onjAdZ'uje]
لغت نامه دهخدا
دنیاجوی . [ دُن ْ ] (نف مرکب ) دنیاجو. دنیاطلب . دنیاپرست . که پای بند تعلقات دنیوی و مادی است . (یادداشت مؤلف ) : گشت بدبخت جهان و شد بنفرین خدای هرکه او را دیو دنیاجوی در پهلو خزید.
