معانی کلمه : دمیمه
لغت نامه دهخدا
دمیمة. [ دَ م َ ] (ع ص ) زن حقیر و زشت رو. ج ، دمائم ، دمام . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || دیگ شکسته ای که سپرز و جز آن بر وی طِلا کرده باشند. (ناظم الاطباء). قِدْر دمیمة؛ به معنی قدر دمیم است . (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
دمیم#NAME?
= دمیم
فرهنگ فارسی
زن حقیر و زشت رو .