معانی کلمه : دق

دک۲#NAME?

صدایی که از برخورد دو چیز به هم ایجاد می‌شود.

۱. (پزشکی) سل.
۲. ناتوانی شدید که بر اثر افسردگی و اندوه پدید می‌آید.

۱. شکستن.
۲. نرم ‌کردن؛ ریزریز کردن.
۳. کوفتن؛ کوبیدن.
۴. (اسم صوت) صدایی که از برخورد دو چیز به هم ایجاد می‌شود.
۵. (اسم) [عربی] نوعی پارچۀ لطیف و نفیس که مصری و رومی آن معروف بوده: دق مصری، دق رومی.

(دَ قّ) [ ع . ] (مص م .) کوبیدن ، کوفتن .

(دَ) (اِ.) = دک : خواستن ، سؤال کردن ، گدایی کردن .

(دِ ق یا قّ) [ ع . ] (ص .) 1 - باریک . 2 - اندک ، کم .

دِقْ:(degh) در گویش گنابادی یعنی دلتنگی ، افسردگی ، غم هجران ، مردن از دوری معشوق. || دَقْ:(dagh) در گویش گنابادی یعنی تپه