تلفظ بین المللی : /dˌaftardˈɑri/ تلفظ : [d,aftaRd'ARi]
لغت نامه دهخدا
دفترداری . [ دَ ت َ ] (حامص مرکب ) عمل و شغل دفتردار. (فرهنگ فارسی معین ). || عمل نگاه داشتن و نوشتن دفترهای حساب بموجب دستورهای حسابداری . (لغات فرهنگستان ). فن و حرفه ٔ ثبت مرتب و منظم معاملات پولی بطوری که در دوره ٔ معینی نوع معاملات و تاریخ وقوع و مبالغ آنها را و نیز موارد سود و زیان را نشان دهد. بعلاوه دفترداری صحیح باید وضع مالی یعنی مبالغ دارائی و بدهی و ارزش ویژه ٔ یک سازمان تجارتی را در پ...
فرهنگ عمید
عمل و شغل دفتردار؛ عمل نگاه داشتن و نوشتن دفترهای حساب مطابق قواعد حسابداری.
