خَنساء، تُماضر بنت عمرو ( ـ پس از ۶۴۴م)شاعرۀ عرب از قبیلۀ سُلَیم، بزرگ ترین شاعرۀ مرثیه سرای عرب زبان پیش از اسلام. معاصرش، نابغۀ ذُبیانی، و شاعران بزرگ بعدی، چون جریر و بَشّار بن بُرد، شعر او را ستوده اند. شهرتش بیشتر از بابت مراثی وی در سوگ برادرانش، صَخر و معاویه، است که قبل از اسلام در پیکارهای قبیله ای کشته شدند. می گویند پس از ظهور اسلام مسلمان شد. نوحه سرایی در آن روزگار خاص زنان بود؛ اما خ...
