خَنجیخَنجیاز گویش های ایرانی جنوب غربی که در خنج لارستان واقع در جنوب شرق ایران بدان سخن می گویند و به گراشی، اِوَزی، بَستکی و لاری نزدیک است. مضاف قبل از مضاف الیه قرار می گیرد با نشانة (-e) و در اسامی مصوت پایانی، -ye: مانند xuna-yemo «خانة من»، اگر مضاف به -e یا -i ختم شود. نشانه اش -ne خواهد بود: maen-emo «ماهی من». صفت بعد از موصوف قرار می گیرد. تغییرات آوایی: گرایش زیادی به تبدیل /r/ به /l/ ...
دانشنامه عمومی
گویش خُنجی گویشی از زبان اَچُمی است که در مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان مانند شهرستان لار، شهر اوز و شهرستان گراش و بسیاری از روستاها مانند: فیشور و بیغرد و شهرهای دور مانند بندرعباس، البته با تفاوت های بیشتر، نیز با این زبان ایرانی صحبت می کنند.گفتنی است زبان اَچُمی، در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دست نخورده تر است، به طوری که بیشتر کلمات آنان کلمات ایرانی اصیل و قدیمی است؛ مانند «هشتن» (اجازه د...
