تلفظ بین المللی : /xˈɑrtʃinˌi/ تلفظ : [x'ARtSin,i]
لغت نامه دهخدا
خارچینی . (اِ مرکب ) ماده ای سخت و صلب که مردم چین از آن آئینه سازند. (ناظم الاطباء). || خاکی را نامند که پس از جوشاندن از آن شیشه می سازند. (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 384). || پیکان تیری را نامند که چون بر انسان گذرد هلاکت آرد. (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 384). پیکان تیر. (ناظم الاطباء) : کسی که شود مانع وصل یارکند سینه اش خارچینی گذار. ابوالمعانی (از فرهنگ شعوری ج 1 ورق 384).|| زخم مهلک . (ناظم الاطباء)....
