معانی کلمه : حلاوت
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. دلچسب بودن، دلپذیر بودن، دلپذیری، خوشایندی.
٢. شیرین بودن، شیرینی.
٣. شیرین شدن.
٢. شیرین بودن، شیرینی.
٣. شیرین شدن.
فرهنگ معین
(حَ وَ ) [ ع . حلاوة ] (مص ل . ) شیرین بودن .
فرهنگ فارسی
شیرین بودن، شیرین شدن، شیرینی
۱ - ( مصدر ) شیرین بودن . ۲ - ( اسم ) شیرینی .
۱ - ( مصدر ) شیرین بودن . ۲ - ( اسم ) شیرینی .
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: halāvat) (عربی) (به مجاز) خوشایند و دلچسب بودن ، لذت بخش بودن ، دلپذیری ، شیرینی .
اسم: حلاوت (دختر) (عربی) (تلفظ: halāvat) (فارسی: حَلاوت) (انگلیسی: halavat)
معنی: دلچسب بودن، دلپذیر بودن، دلپذیری، شیرین بودن، شیرینی، شیرین شدن، ( به مجاز ) خوشایند و دلچسب بودن، لذت بخش بودن
معنی: دلچسب بودن، دلپذیر بودن، دلپذیری، شیرین بودن، شیرینی، شیرین شدن، ( به مجاز ) خوشایند و دلچسب بودن، لذت بخش بودن
مترادف و متضاد
دلپذیری
شهد، شیرینی، عذوبت
۱. شهد، شیرینی، عذوبت
۲. دلپذیری