معانی کلمه : جوله
لغت نامه دهخدا
جوله . [ ل َه ْ ] (ص ، اِ) بضم اول وفتح ثالث و ظهور «ها» مخفف جولاهه . بافنده . (برهان ). || عنکبوت . (برهان ). رجوع به جولاه شود.
فرهنگ عمید
جولهه#NAME?
تیردان؛ ترکش.
=جولهه
تیردان، ترکش.
تیردان، ترکش.
فرهنگ معین
(جُ لَ) (ص .) بافنده ، جوله .
(جو یا جُ لِ) (اِ.) سبزه ، چمن .
(جُ لِ یا لَ) (اِ.) 1 - تیردان ، ترکش . 2 - خارپشت بزرگ .
(جو یا جُ لِ ) (اِ. ) سبزه ، چمن .
(جُ لَ ) (ص . ) بافنده ، جوله .
(جُ لِ یا لَ ) (اِ. ) ۱ - تیردان ، ترکش . ۲ - خارپشت بزرگ .
(جُ لَ ) (ص . ) بافنده ، جوله .
(جُ لِ یا لَ ) (اِ. ) ۱ - تیردان ، ترکش . ۲ - خارپشت بزرگ .
فرهنگ فارسی
( اسم ) سبزه مرغ فریز چمن .
بضم اول و فتح ثالث و ظهورها یا عنکبوت
بضم اول و فتح ثالث و ظهورها یا عنکبوت
گویش مازنی
برکه ی عمیق
زمین باتلاقی – زمین کشاورزی باتلاقی
۱پیاله ی چوبی برای برداشتن ماست از تغار ۲فرد نیرومند با ...
/joole/ پیاله ی چوبی برای برداشتن ماست از تغار - فرد نیرومند با دستانی درشت ۳ظرف شیر دوش چوبی یا مسی & زمین باتلاقی – زمین کشاورزی باتلاقی & برکه ی عمیق