معانی کلمه : تیغ

۱. آلتی فلزی، با لبۀ بسیارتیز که با آن مو می تراشند، استره.
۲. هر آلت تیز و برنده.
۳. شمشیر.
۴. (زیست شناسی ) خار.
۵. بلندی و تیزی سر کوه: چون ز کوه آن طلسم ها برداشت / تیغ ها را به «تیغ» کوه گذاشت (نظامی۴: ۶۶۳ ).
۶. [مجاز] شعاع، تابش: تیغ آفتاب.
۷. استخوان های باریک و نوک تیز برخی ماهی های خوراکی.

[ په . ] (اِ. ) ۱ - شمشیر، هر چیز بُرُنده . ۲ - خار. ۳ - بلندی کوه . ۴ - شعاع آفتاب . ،~ کسی بریدن کنایه از: کارآیی داشتن ، قدرت داشتن .

تیخ

{prickle} [زیست شناسی- علوم گیاهی] زائده ای نوک تیز در سطح برخی اندام ها که خار یا خارشاخه نیست