معانی کلمه : تنده
لغت نامه دهخدا
تنده . [ ت َ دِه ْ ] (نف مرکب ) مشغول و درکار، و تن بکار داده . (ناظم الاطباء).
تنده . [ ت َ دَ ] (اِخ ) قریه ٔ بزرگی است از صعید ادنی بر جانب غربی نیل . (از معجم البلدان ).
فرهنگ عمید
سراشیبی.
۱. غنچه.
۲. برگی که تازه از بغل شاخۀ درخت روییده باشد؛ تژ؛ تیج.
۱. غنچه.
۲. برگی که تازه از بغل شاخۀ درخت روییده باشد، تژ، تیج.
سراشیبی.
۲. برگی که تازه از بغل شاخۀ درخت روییده باشد، تژ، تیج.
سراشیبی.
فرهنگ معین
(تُ دِ) (اِ.) سرازیری ، سراشیبی .
(تُ دَ) (اِ.) برگِ نورسته ، غنچه .
(تُ دِ ) (اِ. ) سرازیری ، سراشیبی .
(تُ دَ ) (اِ. ) برگِ نورسته ، غنچه .
(تُ دَ ) (اِ. ) برگِ نورسته ، غنچه .
گویش مازنی
جوانه ی درخت
زخم دانه ریز
کورک زخم کوچک
۱سراشیبی بسیار تند ۲جوانه
/tende/ سراشیبی بسیار تند - جوانه & جوانه ی درخت & زخم دانه ریز & & کورک زخم کوچک
