معانی کلمه : تلک پلک
لغت نامه دهخدا
تلک پلک. [ت ِ ل ِ پ ِ ل ِ ] ( اِ مرکب ، از اتباع ) در تداول مردم رخت و متاع ناچیز خانه. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
در تدوال مردم رخت و متاع ناچیز خانه .
گویش مازنی
پس مانده – باقی مانده
/ralek palek/ پس مانده – باقی مانده
