تلفظ بین المللی : /taʔzˈiːjat dˈɑʃtan/ تلفظ : [ta?z'i:jat d'AStan]
لغت نامه دهخدا
تعزیت داشتن. [ ت َ ی َ ت َ ] ( مص مرکب ) سوگواری داشتن. عزاداری کردن : چون دارا گذشته شد او را به رسم پادشاهان فرس دفن کرد و تعزیت داشت. ( فارسنامه ابن البلخی ). || کنایت از چیزی را ازدست رفته دانستن. دل از چیزی برگرفتن بخاطر از کف رفتن آن : شو تعزیت کرم همی داررو مرثیه وفا همی گوی.خاقانی.اگر در این باب تهاونی رود و آنچه سزاوار جزای او باشد تقدیم فرموده نیاید، تعزیت این ملک بباید داشت و طمع از این...
