معانی کلمه : تابیدن

تاب آوردن؛ طاقت آوردن.

۱. درخشیدن؛ پرتو افکندن؛ روشنایی دادن.
۲. (مصدر متعدی) گرم کردن؛ گداختن.
۳. گرم شدن؛ گداخته شدن.

۱. پیچیدن؛ پیچ‌وتاب دادن؛ فتیله کردن.
۲. [قدیمی، مجاز] آزردن.
۳. (مصدر لازم) [قدیمی، مجاز] خشمگین شدن.
۴. (مصدر لازم) [قدیمی، مجاز] نافرمانی کردن.

( ~.) (مص ل .) 1 - درخشیدن . 2 - گرم شدن .

(دَ) (مص م .) 1 - پیچیدن ، پیچ دادن . 2 - دوری جستن . 3 - تاب آوردن ، ایستادگی .

گسیل پرتوهای نوری یا گرمایی

تکیه ای: betâvi
طاری: tâvây(mun)
طامه ای: tâbâɂan
طرقی: townâymun
کشه ای: townâymun
نطنزی: tovâɂan

گداختن، گرم کردن

حرارت یافتن، گرم شدن

درخشیدن، رخشیدن، روشن شدن ≠ برنتافتن

تاب آوردن، بردباری کردن، تحمل کردن، طاقت آوردن