معانی کلمه : بی عصمت

تلفظ بین المللی : /biʔsˈamat/ تلفظ :‌ [bi?s'amat]

لغت نامه دهخدا

بی عصمت. [ ع ِ م َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + عصمت ) ناپاک. زشتکار. آلوده به گناه. رجوع به عصمت و ترکیبات آن شود.

آن که از فسق و گناه پرهیز نکند، بی عفت، بی ناموس.

ناپاک . زشتکار . آلوده به گناه

بی‌ناموس، بی‌عفت، غر، فاحشه، ناپاک، هرجایی ≠ عفیف، عفیفه