معانی کلمه : بنگه تیر
لغت نامه دهخدا
بنگه تیر. [ ب ُ گ َ ه ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از برج جوزا. ( غیاث ) ( آنندراج ) :
بنگه تیر از او شود روضه صفت بتازگی
خرگه ماه از او شود خلدوش از منوری.
بنگه تیر از او شود روضه صفت بتازگی
خرگه ماه از او شود خلدوش از منوری.
فرهنگ فارسی
کنایه از برج جوزا ٠