معانی کلمه : بنچاق

بنچاق. [ ب ُ ] ( ترکی ، اِ ) قباله. سند ملک. || سند ( در تداول دفاتر رسمی ). سندی که بموجب آن معامله ای رسمی انجام گرفته و سندی که نشان دهنده انجام معامله ای است. و آن جز سند مالکیت است.

(بُ ) [ تر. ] ( اِ. ) قباله ، سند قدیمی ، سند مالکیت غیررسمی . بُنْجَه هم گفته شده .

( اسم ) هر نوع سند راجع بمالکیت یا نقل و انتقالات قبلی در مورد مالی که فعلا مورد معامله قرار میگیرد قبال. ملک سند قدیمی .

/ben chaagh/ بنچاق – سند اصلی - شجره نامه

بُنچَک