تلفظ بین المللی : /betʃˈɑq1tʃi/ تلفظ : [betS'Aq1tSi]
لغت نامه دهخدا
بچاقچی. [ ب ُ ] ( اِخ ) از ایلات کرمان. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 95 ). نام طایفه ای از ایلات کرمان که در کوهستان بلورد میان سیرجان و بافت سکونت دارند. رؤسای معروف این ایل اخیراً اسفندیارخان و حسین خان بچاقچی بودند. در باب این ایل و رؤسای آنها رجوع به تاریخ وزیری چ باستانی پاریزی ص 425، 445، 450 و 451 و فهرست جغرافیای کرمان ( وزیری ) و فهرست اعلام آثار پیغمبر دزدان چ 4 شود.، بچاق چی. [ ب ُ ] ( تر...
دانشنامه آزاد فارسی
بُچاقچیطایفه ترک ایران، از طوایف معروف کرمان، مرکب از چندین تیرۀ مختلف سردسیر. این طایفه در کوهستان های بَلْوَر و چهارگنبد سیرجان و گرمسیر آنان از طرف جنوب تا جیرفت و رودبار کرمان و از طرف غرب تا کهنه سیرجان و عیل البقر در سرحد فارس امتداد داشت. بسیاری از چادرنشینان بچاقچی در دو قرن اخیر یک جانشین شده اند و تعداد آنان به ۵۶۵ خانوار کاهش یافته است. خوانین بچاقچی از دوران صفویه تا پهلوی ازجملۀ بزرگا...
فرهنگ فارسی
نام طایفه ای از ایت کرمان که در کوهستان بلورد میان سیرجان و بافت سکونت دارند . چاقوکش چاقو ساز .
دانشنامه عمومی
بچاقچی، یکی از بزرگترین ایلات استان کرمان است. ایشان شیعه مذهب هستند و در گذشته به گویش قره داغی از ترکی صحبت می کردند ولی امروزه اکثراً شهرنشین شده و به فارسی صحبت می کنند. واژه بچاقچی در ترکی به معنای چاقوکش هست که به اشتباه چاقوساز معنی شده و گویا از نام یکی از روسای گذشته ایل گرفته شده است. بچاقچی ها در گذشته به پرورش اسب مشغول بودند و در سوارکاری شهره بودند، حتی در دوره رضاشاه واحدهای سواره ن...
