تلفظ بین المللی : /bˈon mazˈɑreʔ/ تلفظ : [b'on maz'ARe?]
دانشنامه عمومی
بن مضارع یا سِتاک حال یا مادهٔ مضارع یا ریشهٔ مضارع یکی از دو گونه بن در دستور زبان فارسی است که برای ساختن فعل زمان حال و گونه هایی از اسم و صفت (کلمات خویشاوندِ فعل) به کار می رود.انوری، حسن و احمدی گیوی، حسن (۱۳۷۵)، دستور زبان فارسی ۲، تهران: انتشارات فاطمی، ویرایش دوم، صص۱۹–۲۰.فرشیدورد، خسرو، فعل و گروه فعلی و تحول آن در زبان فارسی (پژوهشی در دستور تاریخیِ زبان فارسی)، تهران: انتشارات سروش، ۱۳...
