معانی کلمه : بجم
لغت نامه دهخدا
بجم . [ ب َ ] (ع مص ) خاموش ماندن از عجز بیان یا از ترس و بیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بجوم . تبجیم . || درنگ نمودن . || منقبض گردیدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
ثمر درخت گز، میوۀ گز، گزمازک.
فرهنگ فارسی
( اسم ) میو. درخت گز گز مازگ ثمره الطرفائ .
بجوم تبجیم .
بجوم تبجیم .
گویش مازنی
۱بجنب – تکان بخور ۲ عجله کن
/bajem/ بجنب – تکان بخور - عجله کن