تلفظ بین المللی : /bebˈɑd dˈɑdan/ تلفظ : [beb'Ad d'Adan]
لغت نامه دهخدا
بباد دادن. [ ب ِ دَ ] ( مص مرکب ) ( از: بَ + باد + دادن ) در معرض باد قراردادن چیزی که باد آن را ببرد، چنانکه خرمن کوفته رابباد دهند تا باد کاه را ببرد و دانه بماند. || کنایه از اسراف و تبذیر. بیهوده خرج کردن. به ناجایگاه بخشیدن و یا از کف دادن مال و سرمایه و امثال آن. نیست و نابود کردن. ( آنندراج ). فنا کردن. ضایع کردن. به هرزه و بیهوده و عبث صرف کردن. مالی به اسراف یا بتبذیر یا بی ضرورتی صرف کرد...
