معانی کلمه : بالیده

تلفظ بین المللی : /bˈɑlidˌeː/ تلفظ :‌ [b'Alid,e:]

لغت نامه دهخدا

بالیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) نموکرده. بلندشده. ( ناظم الاطباء ). گوالیده. یافع. هرچیز که ببالا بلند باشد.باسق ، درخت یا مردی باشد که ببالا بلند باشد. ( اوبهی ). آدمی و درخت و جز آن را گویند که تنومند و بلند ودراز شده باشد. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ). بالابلند. نمویافته. ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 193 ) : عمرو از دور پدید آمد با آن مویها، و برهنه بود، بترسیدند، چون به نزدیک ایشان رسید سلام کرد، ج...

فرهنگ عمید

۱. نموکرده.
۲. افزوده.
۳. تنومند و بزرگ شده.

فرهنگ معین

(دِ ) (ص مف . ) نمو کرده ، رشد یافته .

فرهنگ فارسی

( اسم ) نمو کرده نشو و نما یافته رشد یافته .

فرهنگ اسم ها

اسم: بالیده (دختر) (فارسی) (تلفظ: balide) (فارسی: بالیده) (انگلیسی: balideh)
معنی: رشد و نمو کرده

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : بالیده

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

فرهنگ اسم ها

کلمات مرتبط

معانی کلمه : بالیده

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

فرهنگ اسم ها

کلمات مرتبط

نظرات