معانی کلمه : بالاصاله
لغت نامه دهخدا
بالاصالة. [ بِل ْ اَ ل َ ] (ع ق مرکب ) (از: ب + ال + اصالة) شخصاً. بخودی خود. (ناظم الاطباء). اصالةً و رجوع به اصاله و اصل شود.
( بالاصالة ) بالاصالة. [ بِل ْ اَ ل َ ] ( ع ق مرکب ) ( از: ب + ال + اصالة ) شخصاً. بخودی خود. ( ناظم الاطباء ). اصالةً و رجوع به اصاله و اصل شود.
فرهنگ فارسی
از سوی خود از جانب خود اصاله مقابل وکاله .
شخصا بخودی خود
شخصا بخودی خود
مترادف و متضاد
اصلا، در اصل، اساس
