تلفظ بین المللی : /ˈolfat ˈɑmuːz/ تلفظ : ['olfat 'Amu:z]
لغت نامه دهخدا
الفت آموز. [ اُ ف َ ] (نف مرکب ) الفت دهنده . آموزنده ٔ دوستی . انس دهنده . || (اِخ ) در شعر زیر مراد از آن ، خداوند است : خارخاری در دلت از عشق پیدا میکند الفت آموزی که پنهان کرد آتش را بسنگ .
