تلفظ بین المللی : /ˈaːsˈɑleː olʔˈomum/ تلفظ : ['a:s'Ale: ol?'omum]
دانشنامه آزاد فارسی
اَصالةُ العُمُوماصطلاحی در اصول فقه، یعنی اعتبار عمومیّت و شمول لفظ. فی المثل گوینده از لفظی عام استفاده کند، و تردید شود که واقعاً معنی عام را درنظر داشته است؛ با تمسک به اصالةالعموم حکم می شود که عام مراد او بوده است. برای نمونه اگر کسی گفت: از تمام دانشمندان دیدار کن. اگر شنونده تردید کرد که آیا خصوص دانشمندان تجربی مراد او بوده است یا هر دانشمندی با هر تخصصی. اصالةالعموم می گوید که منظور او هر...
