تلفظ بین المللی : /ˈaːsˈɑleː alebˈɑheː/ تلفظ : ['a:s'Ale: aleb'Ahe:]
دانشنامه آزاد فارسی
اَصالة الإِباحهدر اصول فقه، یعنی اصل در اشیا، اباحۀ تصرف در آن است، جز آن که از ناحیۀ شارع منعی رسیده باشد. این اصل، در برابر اصالة الحَظْر است. از این اصل، اصولیان طرفداری می کنند. به اعتقاد اصولیان، تا وقتی که ضرر دنیوی یا اخروی برای چیزی اثبات نشود، اصل بر آن است که آن شیء، فاقد ضرر دنیوی یا اخروی است پس تصرف در آن مباح است. نیز ← اصالة الحَظْرwikijoo: اصاله_الاباحه...
فرهنگ فارسی
( مصدر ) آزادی افراد درارتکاب و ترک هر عملی که که صریح قانون آنرا منع نکرده است . این اصل را با عبارات مختلف بنامهای اصاله البرائه شرعی اصاله الحل نیز می خوانند .
