معانی کلمه : اشفتن
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
( آشفتن ) ۱. آشفته شدن.
۲. پریشان شدن، شوریده شدن، اضطراب.
۳. از حالت طبیعی خارج شدن امور، از بین رفتن سامان کارها.
۴. [قدیمی] خشمگین شدن.
۲. پریشان شدن، شوریده شدن، اضطراب.
۳. از حالت طبیعی خارج شدن امور، از بین رفتن سامان کارها.
۴. [قدیمی] خشمگین شدن.
فرهنگ معین
( آشفتن ) (شُ تَ ) (مص ل . ) ۱ - پریشان شدن . ۲ - مختل شدن امور. ۳ - خشم گرفتن . ۴ - به هیجان آمدن . ۵ - شورش کردن . ۶ - شیفته شدن . ۷ - رنجیدن .
فرهنگ فارسی
( آشفتن ) ( مصدر ) ( آشفت آشوبد خواهد آشفت بیاشوب آشوبنده آشفته ) ۱- پریشان شدن شوریده گشتن . ۲ - مختل شدن ( امور ) هرج و مرج ایجاد شدن . ۳ - خشم گرفتن . غضبناک شدن . ۴ - بهیجان آمدن آتشی شدن . ۵ - شورش کردن انقلاب . ۶ - شیفته شدن . ۷ - رنجیدن از سرگران شدن با.
خشم گرفتن
خشم گرفتن
