معانی کلمه : ابوسلیک گرگانی

ابوسَلیک گُرگانی از پیشگامان سرایش شعر به زبان پارسی دری بود. او هم دوره با عمرو لیث صفاری بود. وی از نخستین شاعران پارسی گوی است. شعرهای زیر از اوست:
شعر کلاسیک فارسی

ابوسُلَیک گرگانی شاعر فارسی زبان ایرانی در سدهٔ سوم هجری/نهم میلادی بود.
• «خود را گر بریزی بر زمین|به که آب روی ریزی در کنار/بت پرستنده به از مردم پرست//پند گیر و کار بند و گوش دار.»