۱. بانگ؛ صوت.
۲. آهنگ.
( اِ.) آواز، بانگ .
کوچکترین واحد آوایی قابلتقطیع گفتار
(تلفظ: āvā) آواز ، بانگ ، صوت ، عقیده ، رأی ؛ صدایی که به آواز خوانده میشود یا از آلات موسیقی به گوش میرسد ؛ (در قدیم) شهرت ، آوازه.
آوازه، شهرت، صیت
آواز، بانگ، صدا، صلا، صوت، لحن، ندا، نغمه، نوا
۱. آواز، بانگ، صدا، صلا، صوت، لحن، ندا، نغمه، نوا
۲. آوازه، شهرت، صیت