آذین بستن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) به آذین کردن : نوروز جهان چون بت نوآیین از لاله همه کوه بسته آذین . کسائی مروزی .ببستند [ رومیان ] آذین ببیراه و راه برآواز شیروی پرویزشاه برآمد هم آواز رامشگران همه شهر روم از کران تا کران . فردوسی .ببستند آذین بشهر اندرون پر از خنده لبها و دل پر ز خون . فردوسی .بدان شهر بودیش جای نشست همه شهر سرتاسر آذین ببست . فردوسی .تبیره ببردند و پیل از درش ببستند آذین همه ...
فرهنگ معین
(بَ تَ) (مص م .) زینت کردن دکان و بازارها در روزهای جشن و شادمانی .