معانی کلمه : آبکند

۱. (زمین‌شناسی) زمینی که آب آن را کنده، گود و ناهموار کرده باشد.
۲. آبگیر؛ تالاب: ◻︎ هرکه باشد تشنه و چشمه نیابد هیچ‌جای / بی‌گمان راضی بیاید گر بیابد آبکند (شهید بلخی: شاعران بی‌دیوان: ۳۰).
۳. [قدیمی] آب‌انبار.

(کَ) (اِمر.) 1 - آبگیر. 2 - گودال .

درۀ کوچک و باریک و ژرفی که براثر عبور سیلاب بر روی رسوبات و خاک‌های سست سطحی به‌ وجود می‌آید

سیل‌گاه، مسیل